บทไตรสรณคมน์ (พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ)

ไตรสรณคมน์คือการประกาศถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง เป็นบทที่ชาวพุทธว่าในพิธีรับศีล ในการทำวัตร และเมื่อต้องการทบทวนว่าตนยึดสิ่งใดเป็นหลักของชีวิต ผู้บูชาพระเครื่องหลายสายถือว่าก่อนพึ่งพระเครื่อง ต้องตั้งพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งก่อน บทนี้จึงมักว่าต่อจากบทกราบพระ

วิธีสวด

ตามธรรมเนียมว่าต่อจากบทนะโม 3 จบและบทกราบพระรัตนตรัย ว่าครบทั้งเก้าบรรทัดหนึ่งรอบ ใช้ได้ทุกเวลา นิยมว่าตอนเช้าก่อนออกจากบ้านหรือก่อนนอน และในพิธีรับศีลห้าจะว่าตามพระผู้ให้ศีล

ความหมายโดยสรุป

ผู้สวดประกาศว่าขอถือเอาพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นที่พึ่งที่ระลึก แล้วกล่าวซ้ำเป็นครั้งที่สองและครั้งที่สาม การซ้ำสามรอบเป็นแบบแผนของบทบาลีหลายบท เพื่อยืนยันความตั้งใจให้หนักแน่น ไม่ใช่การขอพรแต่เป็นการตั้งหลักใจ