คาถาบูชาพระราหู

พระราหูเป็นเทพนพเคราะห์ที่คนไทยรู้จักจากตำนานการอมจันทร์อมอาทิตย์ จนเกิดเป็นคำว่าราหูอมจันทร์ ทางโหราศาสตร์ไทยถือว่าราหูมีกำลังสิบสองและสัมพันธ์กับเลขแปด จึงนิยมไหว้ด้วยของดำแปดหรือสิบสองอย่าง เชื่อกันว่าการไหว้ช่วยผ่อนหนักเป็นเบาในช่วงที่ดาวราหูโคจรไม่เป็นคุณ บทสวดชุดนี้นำมาจากพระปริตรที่พระพุทธเจ้าทรงให้ราหูปล่อยจันทร์และอาทิตย์

วิธีสวด

ตามธรรมเนียมนิยมไหว้กลางแจ้งในคืนวันพุธหรือวันที่ราหูย้าย จุดธูปดำ 8 ดอก ตั้งของดำ 8 หรือ 12 อย่าง ตั้งนะโม 3 จบ สวดบทบูชา 1 จบ แล้วภาวนา "คะ พุท ปัน ทู ธัม วะ คะ" 12 จบ จากนั้นจึงอธิษฐาน ทิศที่หันหน้าไหว้แต่ละแหล่งระบุไม่ตรงกัน

ความหมายโดยสรุป

แปดบรรทัดแรกมาจากพระปริตรในพระไตรปิฎก เป็นบทสนทนาที่ท้าวเวปจิตติถามราหูว่าเหตุใดจึงรีบปล่อยดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ราหูตอบว่าหากไม่ปล่อยเมื่อได้ยินคาถาของพระพุทธเจ้า ศีรษะของตนจะแตกเป็นเจ็ดเสี่ยง ใจความจึงสะท้อนพุทธานุภาพที่เหนือกว่าอำนาจราหู ส่วนบรรทัดสุดท้ายเป็นคาถาสั้นแบบไทยที่ใช้ภาวนาบูชาราหู