คาถาบูชาพระพิฆเนศ
พระพิฆเนศหรือพระคเณศ เป็นเทพในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู โอรสของพระศิวะกับพระแม่อุมา มีพระเศียรเป็นช้างและมีหนูเป็นพาหนะ คนไทยนับถือท่านในฐานะเทพแห่งศิลปวิทยาและผู้ขจัดอุปสรรค หลายสถาบันการศึกษาและวงการศิลปะจึงใช้ท่านเป็นสัญลักษณ์ ตามความเชื่อนิยมไหว้ท่านก่อนเริ่มงานสำคัญเพื่อขอให้งานลุล่วง
ตัวบท
โอม ศรี คเณศายะ นะมะฮา
คำลงท้ายมีหลายรูปตามการถอดเสียงคำว่า namah ได้แก่ นะมะฮา นะมะหะ และนะมะห์ สนุกระบุไว้ว่าใช้คำไหนก็ได้ ฉบับนี้ใช้ "นะมะฮา" ตามที่สนุกและวงในเขียนตรงกัน
วิธีสวด
ตามความนิยมให้ถวายดอกไม้ ผลไม้ หรือขนมหวาน จุดธูปเทียน แล้วสวดบทนี้ 3, 5, 7 หรือ 9 จบตามสะดวก บางตำราสวดถึง 108 จบ เมื่ออธิษฐานเสร็จให้กล่าว "โอม ศานติ" 3 ครั้งเป็นการปิดพิธี
ความหมายโดยสรุป
เป็นมนตร์สั้นในขนบพราหมณ์ ใจความคือการกล่าวนอบน้อมแด่พระคเณศผู้ประเสริฐ คำว่าโอมเป็นเสียงศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ขึ้นต้นมนตร์ ส่วนคำท้ายเป็นคำแสดงความเคารพ ผู้สวดจึงเป็นการระลึกถึงท่านในฐานะเทพแห่งปัญญาและผู้ปัดเป่าอุปสรรค ก่อนตั้งใจทำงานของตนให้สำเร็จ