คาถาบูชาท้าวเวสสุวรรณ
ท้าวเวสสุวรรณหรือท้าวกุเวร เป็นหนึ่งในท้าวจตุโลกบาลผู้ดูแลทิศเหนือ ตามคติไตรภูมิเป็นเจ้าแห่งยักษ์ประจำสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา คนไทยแต่โบราณนิยมติดผ้ายันต์ท่านไว้เหนือประตูหรือหัวเตียงเด็ก เพราะเชื่อกันว่าช่วยกันสิ่งอัปมงคล ช่วงหลังความนิยมขยายวงกว้างจากวัดจุฬามณี จ.สมุทรสงคราม และผู้ศรัทธาเชื่อว่าท่านเกื้อหนุนคนที่ทำมาหากินสุจริต
ตัวบท
อิติปิโส ภะคะวา ยมมะราชาโน ท้าวเวสสุวรรณโณ มะระณัง สุขัง อะหัง สุคะโต นะโม พุทธายะ ท้าวเวสสุวรรณโณ จาตุมะหาราชิกา ยักขะพันตาภัทภูริโต เวสสะ พุสะ พุทธัง อะระหัง พุทโธ ท้าวเวสสุวรรณโณ นะโม พุทธายะ
บางฉบับเขียนต้นบทเว้นวรรคเป็น "อิติปิ โส" (วิกิซอร์ซและไทยรัฐบางบทความ) ส่วนสนุกและไทยรัฐอีกบทความเขียนติดกันเป็น "อิติปิโส" ออกเสียงเหมือนกัน เนื้อความส่วนอื่นตรงกันทุกแหล่ง
วิธีสวด
ตามความนิยมให้ตั้งนะโม 3 จบ จุดธูป 9 ดอก แล้วสวดบทนี้ 9 จบ ผู้ที่มีเวลาน้อยบางสำนักให้ภาวนาเฉพาะ "เวสสะ พุสะ" 9 จบแทน ผู้บูชามักถือศีล ทำบุญแล้วอุทิศส่วนกุศลให้ท่านควบคู่ไปด้วย
ความหมายโดยสรุป
บทนี้เปิดด้วยการระลึกถึงพระคุณของพระพุทธเจ้าแบบบทอิติปิโส แล้วออกพระนามท้าวเวสสุวรรณในฐานะผู้ปกครองหมู่ยักษ์แห่งสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา จากนั้นย้อนกลับมาน้อมนอบพระพุทธเจ้าอีกครั้ง เนื้อความจึงเป็นการขอให้ท่านในฐานะผู้รักษาพระศาสนาช่วยคุ้มครองผู้สวด โดยวางพระรัตนตรัยไว้เป็นที่พึ่งหลัก