คาถาขอขมาพระ (วันทามิ พุทธัง)

บทวันทาขอขมาพระเป็นบทที่ใช้ขอขมาต่อพระรัตนตรัยสำหรับความผิดพลาดที่อาจล่วงเกินโดยไม่ตั้งใจ ใช้ในการทำวัตรของวัดหลายแห่ง และผู้ห้อยพระเครื่องนิยมนำมาว่าเมื่อถอดพระเก็บตอนกลับบ้าน หรือเมื่อรู้ตัวว่าได้ทำสิ่งไม่เหมาะสมขณะสวมพระ ตามความเชื่อถือว่าเป็นการแสดงความเคารพต่อพระที่อยู่บนตัวอย่างสม่ำเสมอ

วิธีสวด

ตามธรรมเนียมพนมมือหน้าหิ้งพระ ว่าทีละบรรทัดแล้วกราบหนึ่งครั้ง รวมสามครั้ง ใช้ก่อนนอนหลังถอดพระเครื่องวางบนที่สูง หรือหลังจากเผลอทำสิ่งไม่เหมาะขณะสวมพระ บางวัดใช้บทนี้ในการทำวัตรเช้าเย็นด้วย

ความหมายโดยสรุป

ผู้สวดกราบไหว้พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ทีละองค์ แล้วกล่าวขอให้ท่านอดโทษทั้งปวงที่ตนได้ล่วงเกินไว้ เป็นการยอมรับความผิดพลาดของตนด้วยความนอบน้อม และตั้งใจจะระวังมากขึ้นในวันต่อไป ไม่ได้เป็นการขอลบล้างผลของการกระทำ